De Fontein
Op de Keppels 3
9101DG Dokkum

Ds. G. Rol, het pastoraat voor de leeftijdsgroep zestig min.

– Misschien heeft u in de kerk de mededeling gehoord, dat ik, in de vacatureperiode, die er rond de wijk van de Fontein is ontstaan, per begin maart twee dagen in de week zal komen werken voor de leeftijdsgroep van zestig min. Over hoe die dagen ingevuld zullen gaan worden, hoort u de volgende keer meer. Nu al kan ik zeggen, dat het pastoraat prioriteit zal krijgen én dat ik het heel bijzonder vind om, bijna zeventien jaar nadat ik uit Dokkum ben weggegaan, nog een keer terug kan komen ter ondersteuning. Ik had dat zelf nooit kunnen bedenken en ik hoop van harte dat we over en weer deze onverwachte mogelijkheid als positief zullen ervaren. Met een hartelijke groet, ds. Greetje Rol

Klik om meer te lezen

Lotgenoten in de rouw

Er hebben zich zes deelnemers opgegeven voor deze groep. Het waren mannen en vrouwen. Door omstandigheden haakte er één af. De eerste keer stond in het teken van kennismaking. Het is heel spannend, want de mensen kennen elkaar niet op enkelen na. Met welke verwachtingen ga je er naar toe, hoe zal het programma er uitzien, durf je je te geven. Allerlei vragen die van tevoren een rol hebben gespeeld. We begonnen telkens met een ritueel van kaars opsteken en gebed. Vervolgens kwamen we terug op de vorige keer. Hierna kwam een nieuw onderwerp aan bod. De eerste keer kreeg iedereen de ruimte zijn verhaal te vertellen, met name over de situatie waardoor je partner is overleden. De volgende keer ging het over rouwtaken. Tijdens deze bijeenkomsten kwamen de onderwerpen voort uit wat de deelnemers zelf inbrachten. De volgende onderwerpen zijn aan de orde geweest: lichter omgaan met moeilijke dagen zoals de verjaardag, Kerst, Sinterklaas, de jaarwisseling, maar vooral de zondagmiddag werd genoemd als een moeizaam dagdeel om door te komen. Ideeën werden uitgewisseld, maar toch moet iedereen zijn of haar eigen weg er in vinden. Loslaten en vasthouden was een onderwerp. Op twee vellen papier stond het ene woord loslaten en op het andere vel stond het woord vasthouden. Al associërend kwamen er uitspraken te staan bij elk genoemd woord. Geloof en verdriet kwam voorbij waarbij we aan de hand van een gebed geschilderd hebben wat bij ons op kwam. Dit leidde tot verassende inzichten. Tot slot de evaluatie in de vorm van waar je nu staat, wat heeft het je gebracht en hoe verder. Totaal zijn we zes keer bij elkaar geweest. De deelnemers waren positief en hebben het als waardevol ervaren om met elkaar lotgenoten in de rouw te zijn. Verdriet, troost, herkenning en toch verschillende wijze van omgang met het verwerken van rouw.

Klik om meer te lezen